Sylvia de Vlaming

Kan je praten met een landschap? En is dat dan een dialoog? Wat zeggen die plekken dan? Zo concreet is natuurlijk niet, maar ik ervaar wel degelijk dat een bepaalde plek mij iets belangrijks wil vertellen. Ik ben het vervolgens aan de plek verschuldigd dat ook te begrijpen. Er wordt een waarheid over mij verteld. Welke is dat dan? Wat zet dat in beweging? Waarom telkens teruggaan?

Landschappen en bomen zijn mijn vrijwel dagelijkse metgezellen. Landschappen beantwoorden aan mijn behoefte aan ruimte. Ze geven zonder enige belemmering het gevoel van ergens thuis te horen. Bomen kunnen koestering uitstralen of troostend zijn. Ik hou onze Nederlandse landschappen. Dat zit ook in mijn genen. Mijn betovergrootvader dominee Jacobus Craandijk was de eerste echte wandelpionier. Tussen 1874 en 1888 trekt hij te voet door heel Nederland. In zijn zwierige stijl beschrijft hij 75 wandeltochten, tekenaar Piet Schipperus maakt er 126 prachtige litho’s bij. De acht delen van de Wandelingen door Nederland met pen en potlood zijn het resultaat. Voor mij een bron van inspiratie.

Ik hou ervan om met de zwart wit bewerking van mijn foto’s van bomen zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke esthetiek te blijven, maar qua sfeer andere accenten te bewerkstelligen. Zij ontroeren mij, deze bomen. Zo is een serie ontstaan, die uitnodigt om uitgebreid te worden. Ik ben in deze veel dank verschuldigd aan mijn inspirator en docent François Hendrickx, hoofddocent van de Fotovakschool.

Een bron van vermaak tijdens mijn stadswandelingen zijn de foto’s die ik maak van mijn hond tussen het groot afval wat mensen op straat zetten. ‘Keetje op een Stoel’ kreeg een pagina in het Parool en is nog steeds heel populair op Facebook en Instagram. Hierbij is een selectie gemaakt, waarin de afgedankte inboedel mede een rol speelt.

Alle foto’s zijn te koop of te huur. U kunt daarvoor met mij contact opnemen.

 

Tentoonstellingen

2016: Cafe Restaurant De Polder (Foto’s SciencePark, Amsterdam)
2017: Kerk De Stompe Toren te Spaarnwoude (Winter’s Armies)
2017: Flevohuis (Foto’s van Flevopark, Amsterdam)
2018: Kerk De Stompe Toren te Spaarnwoude (De Boom in i.s.m. Marlijn Franken video film en kleding design)

 

Over Sylvia: 2018 Review Lensculture : Trees

“I am a bit spellbound by your photographs. No joke, I personally find these images to be wonderfully beautiful. I’m having a hard time believing that you are a “beginner” photographer. Either way, I find your images sensitive, very thoughtful, filled with surprises and of a very high caliber. You also have a remarkable understanding of black and white materials; the tones in your images are delicate and represent a deep understanding of how to utilize black and white for maximum effect.
In other words, the processing and the development of the photographs is clearly something that you have worked on beautifully using your software, but the effects you have achieved feel more like what might be expected of a darkroom image than a highly pushed digital file. For me, I personally gravitate to an unaltered aesthetic… if that’s what it appears the photographer is going for. And to me, that’s what it appears you are going for.”

Dit review is anoniem